Rafała wypiski z prasy

A w tym tygodniu przeczytacie o ewolucyjnych początkach współpracy, o burzach w tropikach Tytana, o odkryciu najstarszych toporów (siekier?) w Europie oraz o wydarzeniu w świecie ożywionym niezwykle nietypowym – o kodonie, który koduje dwa różne aminokwasy.

1. Celebrując Rok Darwinowski – 200-lecie urodzin Darwina – tygodnik Science raz w miesiącu publikuje esej poświęcony teorii ewolucji. We wrześniu przeczytać możemy o ewolucyjnych początkach współpracy, czyli jak w świecie, w którym nagradzani są oszuści, powstało zjawisko kooperacji – takiej jak wspominany przeze mnie ostatnio sygnał kworum, czy też występujący powszechnie u zwierząt altruizm (najczęściej – ale nie zawsze – skierowany w stosunku do członków rodziny).

„On the Origin of Cooperation”, Elizabeth Pennisi, Science 325 (5945): 1196-1199; DOI: 10.1126/science.325_1196 (4 Sep 2009)

2. I znowu wracamy do księżyca Saturna – Tytana. Widać klimatologom już Ziemia nie starcza, bo zajęli się pogodą na Tytanie właśnie, zwracając swe (lub raczej swych kolegów astronomów) teleskopy ku rejonom równikowym tego satelity. W jego wyższych szerokościach geograficznych często występują chmury metanu, a także liczne rzeki i jeziora.  Okolice równika są najwyraźniej suche jak pieprz, bo nie obserwuje się tam specjalnie chmur konwekcyjnych. Burze mimo wszystko tam występują, co udało się zaobserwować dzięki pomiarom spektroskopowym w bliskiej podczerwieni. Więcej o tym w:

„Storms in the tropics of Titan”, E. L. Schaller, H. G. Roe, T. Schneider & M. E. Brown, Nature 460(7257): 873-875; DOI: 10.1038/nature08193 (13 Aug 2009)

3. Dwóch amerykańskich autorów opisuje odkryte w południowowschodniej Hiszpanii topory pochodzące w okresu wczesnego plejstocenu, czyli sprzed 900 tysięcy lat. Są to najstarsze odkryte w Europie narzędzia, ale wszystko wskazuje na to, że właśnie we wczesnym plejstocenie narzędzia wywędrowały poza Afrykę, jest to więc tylko potwierdzeniem tej tezy.

„The oldest hand-axes in Europe”, Gary R. Scott & Luis Gibert, Nature 461(7260): 82-85; DOI: 10.1038/nature08214 (3 Sep 2009)

4. Jednym z dogmatów biologii molekularnej jest zasada „jeden kodon – jeden aminokwas”. Chociaż nie działa tak specyficznie w drugą stronę – jeden aminokwas może być kodowany przez kilka kodonów – to jednak jeden kodon nigdy nie koduje więcej niż jednego aminokwasu. Z prostej przyczyny – łatwo sobie wyobrazić, jakie zamieszanie w świecie białek mogłoby to spowodować. Przynajmniej tak myśleliśmy do stycznia bieżącego roku, kiedy to grupa badaczy amerykańskich doniosła o ciekawym zjawisku: kodonie UGA u orzęska Euplotes crassus, który koduje dwa aminokwasy – cysteinę i selenocysteinę. Dodatkowo, jeśli dokona się ekspresji mRNA orzęska w komórkach ssaczych, ta nietypowa właściwość jest zachowana!

„Genetic Code Supports Targeted Insertion of Two Amino Acids by One Codon”, Mitchell L. Sogin, Lawrence A. Klobutcher, Dolph L. Hatfield, Vadim N. Gladyshev, Science 323(5911): 259 – 261; DOI: 10.1126/science.1164748 (9 Jan 2009)

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Advertisements

2 Comments

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s