Noblowskich przewidywań ciąg dalszy

Dzisiaj tylko krótko będzie o tym, jakie są przewidywania na rok obecny w oparciu o cytowania. W zeszły roku wspominałem o rankingu Thomsona Reutersa, który co prawda nie obiecuje rozbicia banku (więc nie pędźcie jeszcze do bukmacherów), ale daje jednak jakiś obraz tego, kto się liczy w grze o stawkę. Ranking ten opiera się głównie na cytowaniach. Ale żeby nie było łatwo: na cytowaniach przez ostatnie 30 lat! A także na ilości publikacji w pismach o wysokim impact factorze. Wreszcie bierze też pod uwagę, czy badania laureatów były przełomowe w danej dziedzinie oraz czy otrzymali oni jakieś inne znaczące nagrody lub odznaczenia.

Czasem się ten ranking sprawdza. Czasem nie. Czasem (najczęściej) z poślizgiem. Panie i Panowie, oto kandydaci na rok 2010:

Chemia:

Patrick Brown za odkrycie i prace nad zastosowaniem mikromacierzy DNA;

Susumu Kitagawa za prace nad metaloorganicznymi materiałami porowatymi stosowanymi np. do składowania gazów takich jak metak i wodów;

Stephen Lippard (ktoś rozpoznaje autora?) za prace z zakresu chemii bionieorganicznej, m.in. nad metalicznymi interkalatorami stosowanymi do niszczenia DNA (terapie nowotworowe);

Omar Yaghi – patrz: Susumu Kitagawa.

Fizyka:

Charles Bennet za odkrycia (z użyciem WMAP)  dotyczące m.in. wieku Wszechświata oraz jego topografii;

Thomas Ebessen za odkrycie i wyjaśnienie zjawiska transmisji światła przez otwory o rozmiarach mniejszych niż długość fali, które dało początek nowej gałęzi fotoniki;

Lyman Page – patrz: Charles Bennet;

Saul Perlmutter za odkrycie z jaką prędkością Wszechświat rozszerza się, a także za wynikający z tego wniosek o istnieniu ciemnej materii;

Adam Riess – patrz: Saul Perlmutter;

Brian Schmidt – patrz: Saul Perlmutter;

David Spergel – patrz: Charles Bennet.

Medycyna i fizjologia:

Douglas Coleman za odkrycie leptyny – hormonu regulującego apetyt;

Jeffrey Friedman – patrz: Douglas Coleman;

Ernest McCulloch za odkrycie komórek macierzystych;

Ralph Steinman za odkrycie komórek dendrytycznych – arcyważnych regulatorów odpowiedzi immunologicznej;

James Till – patrz: Ernest McCulloch;

Shinya Yamanaka – za rozwój indukowanych pluripotencjalnych komórek macierzystych.

Telo. Komentarze? Opinie? Z bólem serca muszę zaznaczyć, że profesor Matyjaszewski się w tym roku nie pojawił (nie pojawili się też wspomnianie przeze mnie Whitesides, Zare czy Venter – może to i dobry omen?). No i wygląda na to, że z medycyny nagroda padnie za takie czy inne komórki macierzyste… Z drugiej strony Nobel w 2007 był za badania z zastosowaniem embrionalnych komórek macierzystych. Więc może Komitet Noblowski pójdzie w całkiem inną stronę.

Gdybyście mieli wybierać spośród wyżej wymienionych, to kogo byście wybrali?

Reklamy

1 Comment

  1. U siebie przedstawiłem niektóre propozycje prezentowane wcześniej na blogu ChemBark. Jest tam bardzo fajna lista z podziałem na tematykę badawczą kandydatów do nagrody.

    Co do Thomsona – to oczywiście on bierze pod uwagę wiele czynników – ale chyba nikt nie wie w jaki dokładnie sposób prowadzone są te wyliczenia. Poza tym – umówmy się – „przełomowość odkryć” raczej ciężko przełożyć na liczby. Nawet jeśli chodzi o impact factory i liczbę publikacji ;)

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s