Człowiek na Księżycu był nieunikniony

Wczoraj wieczorem z zapartym tchem oglądałem start niesionej rakietą Falcon załogowej kapsuły Dragon, która dzisiaj – zaledwie kilka godzin temu – zadokowała do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Lot na ISS w porównaniu na przykład z lądowaniem na Księżycu lub wysłaniem powierzchniowej sondy na Marsa jest trochę taki „meh”.

Więcej o tym, jaką drogę SpaceX przebył, aby móc załogę w kosmos wysłać, poczytać możecie sobie na blogu Węglowy Szowinista. Sam moment startu obejrzeć możecie sobie na video poniżej (a całe wydarzenie jest pokazywane na żywo na jutubie):

Oczywiście SpaceX pracował od ponad dekady, aby lot ten mógł się w ogóle odbyć. Ale wczorajsze wydarzenie miało znaczenie mniej techniczne (chociaż wciąż imponujące), a bardziej emocjonalne – wyobrazić sobie mogę tylko, jak czuli się ludzie, którzy w 1969 roku mogli na żywo oglądać Neila Armstronga wychodzącego z łazika na powierzchnię Księżyca.

Ja natomiast chciałem się podzielić dzisiaj taką historyczną perełką: o tym, że lot człowieka na Księżyc, a może i dalej, jest nieunikniony, wiedzieliśmy już ponad 400 lat temu!

A przynajmniej niektórzy z nas.

W marcu 1610 roku Galileusz opublikował traktat pt. „Gwiezdny Posłaniec”, w którym opisał miedzy innymi górskie łańcuchy na Księżycu oraz pierścienie Saturna. Kto pamięta odrobinę historii, wie, że odkrycia Galileusza w tamtych czasach popularne nie były. Jednak otrzymał on wsparcie od innych ludzi renesansu: jedną z pierwszych takich osób był Kepler, który uczynił to poprzez list otwarty opublikowany zaledwie miesiąc później.

W liście tym pisał – i w zasadzie tekst ten nie wymaga dalszego komentarza (tłumaczenie jest moje z angielskiego):

„Gdy opanujemy sztukę latania, pionierów nam nie zabraknie. Któż bowiem mógł myśleć, że nawigacja poprzez szeroki ocean jest mniej niebezpieczna i spokojniejsza niż w wąskich, groźnych zatokach Adriatyku lub Bałtyku lub w Kanale Brytyjskim? Stwórzmy statki i żagle dostosowane do niebiańskiego eteru, a znajdzie się wielu ludzi niebojących się pustych przestworzy. W międzyczasie zaś powinniśmy przygotować dla tych śmiałych podróżników mapy ciał niebieskich – ja uczynię to dla Księżyca, ty, Galileuszu, dla Jowisza.”

I w zasadzie możemy tylko mieć nadzieję, że niektórzy z nas dożyją jeszcze momentu, gdy człowiek do Jowisza doleci.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s